Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu

Muzeum powstało w latach 1963-1964, na terenie koszar na Sołaczu. Początkowo była to kolekcja służąca jako pomoc dydaktyczna dla podchorążych Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej w Poznaniu.

Na potrzeby kolekcji, w roku 1964, została wybudowana specjalna hala (750m2), w której pojazdy pancerne były przetrzymywane aż do czasu przenosin do siedziby przy ul.3 Pułku Lotniczego. Pierwszymi pojazdami wchodzącymi w skład kolekcji były m.in. IS-2, IS-3, T-34/85, ISU-152[1]. Funkcję dydaktyczną kolekcja spełniała do roku 1993, kiedy to została rozwiązana Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Pancernych.

W miejsce Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych, w koszarach przy ul.Wojska Polskiego, powstało Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu, przejmując kolekcję. W strukturach Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych, kolekcja istniała jako „Sala Tradycji Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych ( potocznie zwana Muzeum Broni Pancernej )”. W grudniu 2008 kolekcja 37 pojazdów Muzeum została wpisana do Rejestru Zabytków Wielkopolski. W marcu 2015 roku Sala Tradycji Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych zostaje przekształcona w muzeum i staje się oddziałem Muzeum Wojska Polskiego. 4 października 2019r. Muzeum Broni Pancernej otwiera się dla zwiedzających w siedzibie przy ul. 3 Pułku Lotniczego 4 w Poznaniu

Kasa czynna w dni otwarcia od 10.00 do 14.15. Jest to też godzina ostatniego wejścia na ekspozycję